چهارشنبه 24 خرداد ماه سال 1385
یک بیت کوچک از تو سرودن که جرم نیست
دیوانه ی نگاه تو بودن که جرم نیست
گامی فراتر از اینها نهم به پیش
یک بوسه از لبان تو چیدن که جرم نیست
 |
 |
 |
دوشنبه 8 خرداد ماه سال 1385
تکه پاره تر است این پیرهن که شایسته ی تنت باشد؟
فراموشم کردی
میان کوله باری از خاطره های گنگ و من
هنوز دل آشفته ی پاره های تنت هستم
نه این دل نوشته نیست
خون نوشته ترین متن بی سروپاییست
که از برایت نوشته ام
بدان که ندایی از اعماق وجودت
مرا از اعماق وجودم می رهاند
یکشنبه 7 خرداد ماه سال 1385
این خلیج سر شکسته تر از آنست که
تو ناخدای کشتی اش باشی
بادبان لازم نیست به فکر لنگر باش
پنجشنبه 4 خرداد ماه سال 1385
دست در دست دیوار می رفتم
بازدمم دود می کرد
مثل سیگاری که به زیر سیگاری اش محکوم باشد
خش برداشته بود
دستانم نه ، افکارم
ناگهان دست هایم گرم شد
پنجره ای کم نور انگشتانم را رو سفید کرد
پنجره عرق کرده بود
و من عرق کردم
از گرمای اجاق محبتی که در خانه روشن بود
گرمای وجود مادر
در پناه ستبر شا نه های پدر...
و کودک شیرین خانه که اینطور مشق شب می نوشت:
ای کاش این زمستان هیچ وقت تمام نشود
بازدمم دود می کرد
مثل سیگاری که به زیر سیگاری اش محکوم باشد
خش برداشته بود
دستانم نه ، افکارم
ناگهان دست هایم گرم شد
پنجره ای کم نور انگشتانم را رو سفید کرد
پنجره عرق کرده بود
و من عرق کردم
از گرمای اجاق محبتی که در خانه روشن بود
گرمای وجود مادر
در پناه ستبر شا نه های پدر...
و کودک شیرین خانه که اینطور مشق شب می نوشت:
ای کاش این زمستان هیچ وقت تمام نشود
